زَجْرَة : ( ع . مص ) . واحد زجر . فقط يك بار بانگ است . ( محيط المحيط ) . زُعاق : ( ع . ص ، ا ) . آب تلخ ستبر كه خوردن نتوانند . ( منتهى الارب ) . زَعّاق : ( ع . ص ) . اسب شتاب بسيار رو . ( منتهى الارب ) . زَعَر : ( ع . مص ) . كم شدن و پراكنده گرديدن موى . ( آنندراج ) . تنك موى شدن كسى . ( منتهى الارب ) . زُعْر : ( ع . ص ) . جِ ازعَر ، تنك موى . ( منتهى الارب ) . زَعِر : ( ع . ص ، ا ) . تنك موى . موى تنك و پريشان . جاى كم نبات . ( منتهى الارب ) . برهنه . عريان . ( ناظم الاطباء ) . مرد بدخوى . ( ناظم الاطباء ) . زَغَب : ( ع . مص ) . موى ريزهء زرد برآوردن كودك و جوجه . ( اقرب الموارد ) . آنچه باقى بماند از موى بر سر پير بعد افتادن و تنك گرديدن موى سر او . ( منتهى الارب ) . زَلُو : ( ا ) . زالو و علق و ديوجه و زلگ ؛ يك نوع كرمى است آبى و خون حيوانات را مىمكد و آن را در طب براى كشيدن خون بيماران به كار مىبرند . ( ناظم الاطباء ) . زلو . زولو . جلو . شلوك . شلكا . جانورى است از شاخهء كرم ها و از ردهء كرم‌هاى حلقوى و دستهء ئيرودينه ها كه لولهء گوارشى آن در طول بدن حيوان به 11 قسمت مشخص تقسيم مىشود و در قسمت سر و انتهاى بدن داراى بادكشهايى است كه بدان وسيله بر بدن حيوانات يا اشياء مىچسبد . حيوانى است آبزى و در آب رودها ، جوى ها و بركه‌ها زندگى مىكند و داراى گونه‌هاى مختلف است . زالو در قسمت بادكش دهانى ، داراى سه رديف آرواره به شكل ايگرگ ( Y ) است كه به وسيلهء آنها پوست بدن حيوانات را سوراخ كرده خون آنها را مىمكد . ( فرهنگ فارسى معين ) . زِهار : ( ا ) . آلت تناسل مرد يا زن و حوالى آن كه موى از آن رويد . شرمگاه . ( فرهنگ فارسى معين ) . - موى زهار : موهاى گرداگرد شرمگاه . ( ناظم الاطباء ) . « س » سابِق : ( ع . ص ) . پيش . پيشين . پيشينه . قبل . قبلى . گذشته . اوّل . مقدّم . جلو . ضدّ لاحق . ج سابقون ، سابقين ، سبّاق . ساتِر : ( ع . ص ، ا ) . پوشنده . ( آنندراج ) . پوشش . روپوش . سرپوش . - ساتر عورت : پوشندهء عورت .